تابلو شاسی چاپ سی طرح برج بابل

پیتر بروگل نقاش هلندی دوران رنسانس است که به جهت نقاشی مناظر طبیعی و زندگی روستایی شهرت دارد ‏(‏نقاشی طبقاتی‏)‏ از آن جایی که اکثر اعضای خانواده بروگل نقاشان مشهوری بودند برای متمایز کردن پیتر بزرگ به او لقب بروگل روستایی داده اند‏.‏ شواهدی موجود است که او در بردا متولد شده و پسر یک روستایی بوده که در دهکده بروگل می زیسته است‏.‏ بروگل پس از آن که در اوان زندگی توانایی و استعداد اعجاب آمیزش را در نقاشی نشان داد به شاگردی پیتر کوئکه فن الست در آمد و سپس با دختر او مایکن ازدواج کرد‏.‏ او مدتی را در فرانسه و ایتالیا گذراند و سپس به انتورپ رفت و در آنجا به سال 1551 به عنوان استاد به عضویت انجمن نقاشان در آمد‏.‏ او در هنگام مرگ دو فرزند داشت پیتر بروگل جوان و یان بروگل بزرگ که هر دو نقاشان بزرگ و تحسین برانگیزی از آب درآمدند از آنجایی که فرزندان بروگل در زمان مرگش بسیار کم سن و سال بودند به نظر می رسد که آموزششان بیشتر بر عهده مادرشان که خود نیز یک نقاش بود صورت گرفته باشد‏.‏برج بابل ساختمانی است که در سفر پیدایش به آن اشاره شده‌است‏.‏هم اکنون این برج نابود شده‌است‏.‏در تورات کتاب پیدایش آمده انسان‌های نخستین که همگی در بابل بودند به سبب کمبود جا و سرچشمه‌ها خواستار پراکنده شدن به جاهای دورتر شدند ازین رو و برای جلوگیری از چند دستگی این برج بلند را ساختند تا همبستگی خود را از دست ندهند‏.‏در سال 1898 میلادی رابرت کلدوی باستان شناس آلمانی، در حدود 90 کیلومتری جنوب شهر بغداد و در سواحل فرات جستجو در پی یافتن ویرانه‌ها و بقایای شهر غرق شده بابل را آغاز کرد‏.‏ برج بابل معبدی مطبق برای ” مردوک ” خدای بابل بود، بنایی با ابعاد 90 در 90 متر و ارتفاع حدود 90 متر‏.‏ از این بنای عظیم تعدادی از پایه‌های اصلی آن به جای مانده است‏.‏ تا پیش از حفاریها و کاوشهای باستان شناسان افسانه‌ها و تصورات گونه گونی در مورد برج بابل وجود داشت‏.‏ یکی از نمودهای این تخیلات تابلوی نقاشی برج بابل اثر ” پیتر بروگل ” است‏.‏ در یکی از روایت های برج بابل آمده‏:‏خداوند چنین حقی ندارد که دنیای بالاتر را برای خود انتخاب کرده و جهان پائین را به ما واگذارد‏.‏ بنابراین ما برای خود برجی ساخته و بر فراز آن بتی با شمشیری در دست قرار می دهیم تا چنین به نظر آید که گوئی ما قصد داریم با خداوند بجنگیم‏.‏خداوند پس از مشاهده ی ماهیت کفر آمیز آن برج به هر شخص گفتاری ‏(‏زبانی‏)‏ متفاوت داد تا آنها به اشتباه افتاده و سردرگم شوند و در نهایت از ادامه ی ساخت برج عاجز گردند‏.‏ سپس این مردم در سراسر دنیا پراکنده شدند‏.‏